අද?....

අද දවස ඇත්ත වශයෙන්ම කියනවනං.... (මාස 4කට නොඅඩු කාලයක් බ්ලොග් පෝස්ට් නොදැමීමට හේතුව ඇසීමෙන් වලකින්න... අද දවසෙ බොරු කියන්න බෑ)

සියළු ලෝක වාසී බෞද්ධ ජනතාවට ඉතාම උතුම් දවසක්,

ඇත්තටම මටත් එ‍හෙමයි,

මොකද මාත් බෞද්ධයෙක්,

ඒත් අද..?

කන්න කන්න මේකත් බලන්න!

කාලෙකට පස්සෙ ආවෙ නේද?.... ඉස්සෙල්ල පෝස්ට් එක නං එච්චර හරි නැතුවැති ඒකනෙ කට්ටිය බලල නැත්තෙ. ඒකට කමක් නෑ. අද එක වත් බලන්‍ටකෝ. (බැලුවෙ නැත්තං මිනී 3යි , පෙස්ටි 2යි හරිය. මල් වඩං මගේ ගානෙ ගෙදෙට්ටම)  මේ දවස් ටිකේ ප්‍රසන්ටේශන් එකකට කොටු වෙලා ඉදියෙ ඒකයි පෝස්ට් 1ක් දාන්න බැරි වුනේ.. දැං ඉතිං ඒකෙන් කමක් නෑ. මේක බලන්න..

පොඩ්ඩක් හිතන්න ඔයත් සත්තුන්ගෙ මස් කනව නේද? (ම්ම්ම්ම් ආසයි නේ?) දැං කන්නෙ නැත්තං ඉස්සර හරි කාල ඇතිනෙ. මස් වර්ග වලින් අපේ ඇගට පෝෂ්‍ය කොටස් ඇතුල් වෙනව. ඒක මම නෑ කියන්නෙ නෑ ඒත් ඒ සත්තු මරන හැටි කවදා හරි දැකල තියෙද? සමහරු දැකල ඇති. සමහරු දැකල නැතුවැති.දැකල තියෙන අය තාම කනවනං මේක කියවල බලන්න.

Toilet කේස් එකක්

වල් වල් වල් :/
කව්ද යකෝ වල්?
අනේ ඔයා නෙමේ මේ බ්ලෝගියෙ වල් (හුදෙක් ඇඩ් එක සදහා පමණී)
මේක වැඩිපුර කට්ටිය කියවන්නැති නිසා මේකෙත් වල් පැල හැදිල පොල් පැළ වගේ.... මොනව කොරන්නද අනේ.

 අද මම කියන්න යන්නෙ අපේ චූටි අයිය කියපු කතාවක්....
මම මේ ලග එන සම්බුද්ධත්ව ජයන්තිය (අකුරු හරිද මංද) ට මොනවද කරන්නෙ කියල කතා කර කර ඉන්නකොට මේං මේක සිරිපාදෙ ගිය කතාවක් කිව්ව. අෆ්ෆට සිරි හිනාවෙලා මගේ කොන්දත් රිදෙනව.මෙන්න මෙහෙමයි උනේ..

රටක් වටින පුතෙක්

මෙන්න මේකයි අද මම කියන්න යන්නෙ ලස්සන කොල්ලෙක් ගැන රස කතාවක්..... මම දාපු අර Video එක ඔයාල බලල තිබුනෙ නෑ .... ඒකට කමක් නෑ මේකවත් බලන්නකෝ....

මේ කතාව ආරම්භ වෙන්නෙ බුද්ධ වර්ෂ දෙදහස්පන්සිය තිස් අටක් වූ වෙසක් මස පස්වැනි සිකුරාදා ගාල්ල  සමුපකාර රොහලේදී මාලිනී ආදිහෙට්ටි සහ මාතර ආරච්චිගේ නිමල් ප්‍රේමසිරිට පුත්‍රරත්නයක් ඉපදුනා.මේ පුත් කුමාරයා මාර ලස්සනයි... එයා තමයි මුළු පව්ලෙම මල්ලි...

අපි ඉතිං යන්න යනවා.

හායි. ඇයි හලේ මේ දුකෙන් වගේ? හපොයි මම මේ දාල තියෙන්නෙ මොකද්ද….. මලා.. යකුනේ මම නෙමේ යනව කිව්ව.

       මේකයි මම දැන් මේ රටේ නෙව සමහර දේවල් වලට මේ රටේ පුරවැසියෙක්(වගේ) විදියට අකමැතියි. ඒවයින් එකක් තමයි ඉස්සර භාවිතා කරපු හා දැනටත් භාවිතයේ තියෙන අර සිංහය ඉන්න Water Mark එක තියෙන සල්ලි කොළ. අන්න ඒව දැං නැති වෙමින් යන හිංද ඒ ගැන පොඩි සදහනක් කරන්න තමයි හිතුවෙ.

මේව මහ කැත වැඩ..

හායි කස්ටිය.. අර කලිං දාපු පෝස්ට් එක මං ඩිලීට් කලා... ඒක වැඩක් නෑ. මේකෙ බැදුන මකුළු දැල් අහක්
කොරන්න වෙනම මැසිමක් සහ කම්කරුවෙක් ගේන්න වෙයි වගේ.තව පොඩි Color Wash පාරකුත් දෙන්න ඕන. අයෙත් මේක මැක්සා විදියට හදන්න ඕන. ඒත්....
ඒත් මට මේ සාපෙ හිංද මොනම වැඩක් වත් කොරන්න විදියක් නෑ අෆ්ෆා. හරි සාටර්. ඒත් මොනා කරන්නෙයි.පාඩම් කරන්නත් එපැයි. ඒමදිවට පංති. ඡන්දෙ දවසෙත් පංති ඊට ඉස්සරියෙන්දයි , පස්සෙන්දයිත් පංති. මට එපා වලා තියෙන්නෙ. මොනව කරන්නද. දැං ශිෂ්‍ය නායක පට්ටම හම්බුන හිංද තවත් වැඩ වැඩියි.
මොනාද මේක මේ කියන්නෙ? මැටි මොලෝ. ඕක නෙමේ නෙ කියන්න ආවේ. කියන්න යන දෙ කියපං බොල.හරි හරි ඕං හේනං අහගන්නකෝ.....

අපි වතුර ටිකක් බොන්න ආවෙ සර්...

ආහ් සෙට් එක.... කොමද ජීවිතේ හේම??? හොදයි නේ???
මම නං ඉතිං ඉන්නව...
මේ මේ ඒක නෙමේ අද මම කියන්න ආවෙ.. අපි කරපු මහ ජාතික වැඩක් හව් වෙච්ච එකක් ගැන.. ඔයාලත් බලාගන්නකෝ...

මේක උනේ අපේ ස්කොලෙ ස්පොර්ට් මීට් එකට පුරුදු කරන දවස් වල...ඔය කව්රුත් දන්නවනේ ඔය විශේෂෘංග වල තියෙන්නෙ 10,11 උන්ටම කියාපු වැඩේ අර(කට්ටි පැනීම.. නෑ නෑ බං) මාච් එක.. ඔන්න ඕකට පුරුදු කරනව.. අපේ ස්කොලෙ තියෙන නිවාස 3 තමයි විජය ගැමුණු පැරකුම් ඔය තුනේම උන් අපි එක්ක සැට් උනා... දැං ඉතිං පුරුදු කරන වෙලාවෙ තව උං ටිකක් පස්සෙන් එනව ආවෙ නැති කස්ටිය ඇදං යන්න... හික් අපි යයි ඕවට ... අපේ ස්කොලෙ තියෙන්නෙ ගාළු කොටුවෙනේ...ඉතිං ඒක ඇතුලෙම තමා පුරුදු කරන්නෙ.. අපි ඉතිං එතනින් පැනල ගියා.. දැං අපි එක්ක ඉන්නව 8ක් 10ක් විතර... මුළු කොටුව පුරාම ඇවිද්දා.. ඇවිදල කඩ කීපයකටත් ගියා අර VOC කාසි විකුනන්න තියෙනව.. අන්න ඒව ගන්නවද කියල අහන්න.. අපේ එකෙක් ගාව තියෙන නිසා ගියා කඩවල් 2කට.... එච්චරයි... අපි ඇවිද අවිද ගියා.. යනකොට මෙන්න

බොම් බොම් එක පිට එක...යං යං මරු තුරුලට

ආ යළුවනේ..... කොමද ජීවිතේ... එල ඇතැයි සිතමි... ඊයෙ අපේ Sports meet එක. ආවෙ 9ට විතර තමා ගෙදර.හික් දැං කකුල් කඩිත්තුව.ඇයි ඉතිං පැය 7ක් විතර එක දිගට හිටගෙන.බස්එකේදීත් තව පැය 2ක් හිටගෙන ආවෙ..මට ඉතිං මළ... ආපු ගමං ඇදට වැටුන අද උදේ 9 වෙනකං දොයි...අපො මේ මොනාද මං කියවන්නෙ.. හික් මේක නෙමේනෙ කියන්න ආවෙ ඕං හේනං කතාව..

(උගුරපාදමින්) අද මම  ආවෙ අපේ දුම් දුම් බොන කස්ටියට පොඩි උපදෙසක් දීල යන්න.මම නං ඔය විද්‍යව ගැන වැඩි දන්නෙ නෑ..මේ දැං මම බුකිය සැරිසරනකොට පොඩි පිංතූරයක් දැක්ක.. ඒක දැකල තමා හිතුනෙ මේක දාන්න..

වැල සාමි මමයි

හික් අද ආදරවන්තයින්ගේ දවසලු නේද?  හික් මට නං ඕව නෑ නේ... මමනෙ ඉතිං වැල සාමි...
ඔය පලහිලව් මලඉලව් තීන කට්ටියනං ඉතිං අද පාක් වල වගේ ඒවයි ගිහිල් මේ දවස සමරනව ඇති... හික් අද දවසෙ මොකද්ද අද දවසෙ අරුමෙ.අනේ මන්දන්නෑ..මට නං ඕව තෙරෙන්නෙත් නෑ.. ආදරේ කියන එක නං දන්නව... බුකියෙ යාළුවා නං දන්නව ඒ ගැන.. ඒත් ඉතිං  මට ආදරේ කරන්න ඉන්නෙ මගේ අම්මයි තාත්තයි නෑදෑයොයි යාළුවොයි විතරයි...මට ඉතිං ආදරවන්තියෙක් නෑ නේ හිටියෙත් නෑ... ඒකටත් එක්ක මට ඕන තරං යාළුවො ඉන්නව... පිරිමි යාළුවොයි ගැහැනු යාළුවොයි. දෙගොල්ලොම...

මෙන්න මගෙන් පොඩි තෑග්ගක්..කාට හරි

අද දවස ගැන කතා කෙරුවොත් ඉතිං කියන්න දෙයක් නෑ... අද දවස කියන්නෙ නිකම්ම නිකං  හැමෝම වයසට යන එක දවසක් විතරයි කියල තමයි ඉතිං මේ පුංචි විද්දට හිතෙන්නෙ... අනේ මන්ද... අද දවසෙ මට නං     හොද දවසක් පේනව ඇතිනෙ අළුත් ටෙම්ප්ලේට් එකක් දාල ලස්සනට හදල තියෙනව....

කෙළිමඩලේ දී මට උන ඇබැද්දිය

අද නං කියන්නෙ හිනා යන කතාවක් නෙමේ...ටිකක් දුක හිතෙයි ඒත් ඉතිං හොද යාළුවො නං සතුටු වෙයි (බුදුබනේ තියෙන විදියට කීවොත් ඉතිං අපායසහයක මිත්‍රයො.) හහමම්ම්ම් ඊට ඉස්සෙල්ල විශ් කරන්න කෙනෙක් ඉන්නවනෙ.මට දැනගන්න ලැබුන අද අපේ නිරහංකාර අහිංසකාවි ගේ ඉපදුන ඩේ එකලු (අර සිංහලෙං Birth Day කියන්නෙ! අන්න ඒක).ඉතිං එයිට සුභ මෙව්ව එකක් ම වේවා. (අනිත් කට්ටිය තරහවෙන්න එපා.මෙයාගෙ බර්ත් ඩේ එකට විතරක් විෂ් කරා කියල.උපං දින දැනගත්තොත් අනිව විෂ් කරනව.දැනගත්තෙ නැත්තං  ඉතිං පොඩ්ඩක් මතක් කොරන්නකො...)

අනේ මංද මේ මොකෝ උනේ....????
ඔන්න දැං කතාව..දන්නවනෙ මගේ කතාවල ඉතිං දුෂ්ටයෙක් නෑ,පෙම්වතියක් නෑ,පෙම්වතෙකුත් නෑ.මිතුරො විතරයි.මිතුරියොත් අඩුයි.අඩුයි කියන්නෙ ඇත්තෙම නැති තරං.